تکنیک‌های سریع و آسان اسپیکینگ آیلتس

در ادامه علاوه بر توضیح ساختار و زمان‌بندی آزمون اسپیکینگ آیلتس، به شرح نکاتی که موجب بهبود عملکرد شما در این بخش می‌شوند خواهیم پرداخت. با آکادمی روان همراه باشید.

ساختار آزمون اسپیکینگ آیلتس

اول از هر چیز توجه داشته باشید که در آزمون حضوری آیلتس، بخش اسپیکینگ معمولاً جدا از سایر بخش‌هاست. به عبارت دیگر، معمولاً آزمون رایتینگ، ریدینگ و لیسنینگ در یک روز برگزار شده و بخش اسپیکینگ یک روز تا یک هفته بعد آغاز می‌شود.

بخش اسپیکینگ آیلتس از 3 بخش تشکیل شده است. در طول بخش اول این آزمون مصاحبه کننده بسته به توانایی‌های شما، بین 9 تا 12 سؤال می‌پرسد. اغلب این سؤالات به مسائل شخصی شما مربوط می‌شوند. از جمله علایق، محل سکونت، رشته تحصیلی و غیره. بخش اول بین 4 تا 5 دقیقه به طول خواهد انجامید.

نکته: توصیه می‌کنیم برای پاسخ دادن به سؤالات این بخش از جملات کوتاه استفاده کنید و پاسخ‌های طولانی ندهید.

در بخش دوم آزمون اسپیکینگ آیلتس، ممتحن یک کارت مخفی (موسوم به Cue card) به شما می‌دهد که روی آن یک موضوع یا سؤال کلی نوشته شده است. شما 1 دقیقه فرصت دارید تا به این موضوع فکر کرده و به مدت 2 دقیقه در خصوص آن صحبت کنید. باید متناسب با اطلاعاتی که در آن خصوص دارید، نظرات شخصی خود را بیان نمایید. این قسمت به صورت کلی بین 3 تا 4 دقیقه زمان می‌برد.

در بخش سوم اسپیکینگ آیلتس مصاحبه کننده 4 تا 5 دقیقه دیگر در رابطه با همان موضوع با شما صحبت می‌کند و سؤال می‌پرسد. این گفتگو معمولاً سؤالات پیچیده‌تری داشته و از عبارت‌ها و لغات جدی‌تری در آن استفاده می‌شود. این بحث آزاد اهمیت زیادی در تعیین نمره آیلتس شما خواهد داشت.

مطلب مهم: تقویت لیسنینگ آیلتس

بخش اسپیکینگ آیلتس به صورت کلی بین 11 تا 15 دقیقه طول می‌کشد.

بخش اول اسپیکینگ آیلتس

در پارت اول اسپیکینگ، ممتحن معمولاً در خصوص موارد و موضوعات زیر از شما سؤالات شخصی می‌پرسد:

• کار
• خانواده
• وضعیت زندگی
• علایق شخصی
• سلیقه موسیقی و فیلم
• آب و هوا
• سرگرمی‌ها
• همسایه‌ها
• تکالیف
• دوستان
• ورزش
• غذا و آشپزی
• سفر
• و موضوعات عمومی دیگر

توجه داشته باشید که مصاحبه کننده معمولاً یک موضوع را انتخاب کرده و تمام سؤالات را پیرامون آن می‌چیند. بنابراین بستگی به شانس شما دارد که کدام موضوع برایتان انتخاب شود. البته بسته به صلاحدید، مصاحبه کننده می‌تواند سؤالاتی از چند موضوع مختلف نیز بپرسد، لذا بهتر است خودتان را برای هر چیزی آماده کنید.

در زیر به چند مورد از نمونه سؤال‌هایی که معمولاً در پارت اول آزمون اسپیکینگ آیلتس می‌آیند اشاره می‌کنیم:

• Tell me about your best friend at school.
• در مورد دوستانت در مدرسه برایم بگو.
• How often do you go out with friends? [Why/Why not?]
• معمولاً چقدر با دوستانت بیرون می‌روی؟ (چرا/چرا نه؟)
• How friendly are you with your neighbors? [Why/Why not?]
• چقدر با همسایگان خود دوستی؟ (چرا/چرا نه؟)
• Who do you spend the most time studying/working with? [Why?]
• بیشتر زمان‌های کار/تحصیلت را با چه کسی می‌گذرانی؟ (چرا؟)
• Is it important to like the people you study/work with? [Why/Why not?]
• آیا دوست داشتن افرادی که با آن‌ها کار/تحصیل می‌کنی مهم است؟ (چرا/چرا نه؟)
• Does your name have any special meaning?
• آیا نام تو معنی خاصی دارد؟

بخش دوم اسپیکینگ آیلتس

در بخش دوم یک کارت به شما داده می‌شود که موضوع و سؤالاتی در آن نوشته شده. شما باید به آن نگاه کرده و پس از یک دقیقه تفکر، به مدت حدود 2 دقیقه در آن خصوص صحبت نموده و سعی کنید به سؤالات مطرح شده پاسخ دهید.

Cue Card های پارت دوم اسپیکینگ معمولاً به صورت زیر هستند:

– نمونه (1)

Describe a picture or photograph in your family
You should say:

What is in the photo
Where this photo is in your home
How this picture was taken

یکی از عکس‌های خانوادگی خود را توصیف کن.

باید بگویی:

در عکس چه دیده می‌شود؟

این عکس در کجای خانه شما قرار دارد؟

این عکس چگونه گرفته شده است؟

– نمونه (2):

Describe a present you have given someone.

You should say:

Who you gave it to
What kind of present it was
How it compared to other presents you have given
Explain why you decided to give this particular gift.

یکی از هدایایی که به کسی داده‌ای توصیف کن.

باید بگویی:

این هدیه را به چه کسی دادی؟

چه نوع هدیه‌ای بود؟

در مقایسه با دیگر کادوهایی که داده‌ای چگونه بود؟

توضیح بده که چرا این هدیه خاص را انتخاب کردی.

بخش سوم اسپیکینگ آیلتس

در بخش سوم، ممتحن در خصوص موضوعی که در پارت قبلی در کارت دریافت کرده‌اید با شما صحبت می‌کند. او در مورد جزئیات بیشتری سؤال خواهد پرسید و حدوداً 4 تا 5 دقیقه با شما بحث می‌کند.

در زیر به چند نمونه سؤال از پارت سوم آزمون اسپیکینگ آیلتس اشاره می‌کنیم:

• Do girls and boys like the same toys?
• آیا دخترها و پسرها هر دو از یک نوع اسباب‌بازی خوششان می‌آید؟
• What do you think of the advantages and disadvantages of having kids?
• به نظر تو مزایا و معایب بچه داشتن چیست؟
• How do you deal with impolite waiters?
• تو چگونه با پیشخدمت‌های بی‌ادب برخورد می‌کنی؟
• Do people nowadays spend less quality time with their family?
• آیا امروزه مردم وقت کمتری با اعضای خانواده خود می‌گذرانند؟
• Do Iranian families like to arrange indoor or outdoor activities?
• آیا خانواده‌ای ایرانی ترجیح می‌دهند داخل خانه تفریح کنند یا به بیرون بروند؟
• Do young people like to live with old people in your country?
• آیا در کشور تو، افراد جوان مایل هستند با افراد مسن سال زندگی کنند؟
• What is the most important thing for being a teenager?
• مهم‌ترین چیز در خصوص نوجوان بودن چیست؟
• What events do Iranian people like to celebrate?
• مردم ایران چه رویدادهایی را جشن می‌گیرند؟
• Who is the most important person in your life?
• مهم‌ترین شخص در زندگی تو کیست؟
• What qualities do you think are the most important for work?
• به نظر تو مهم‌ترین ویژگی‌ها برای کار کردن چیست؟

10 نکته برای بهبود عملکرد در آزمون اسپیکینگ آیلتس

بعد از توضیح کامل ساختار و نمونه سؤالات سه پارت آزمون اسپیکینگ آیلتس، حالا نوبت به شرح نکاتی می‌رسد که رعایت آن‌ها برای گرفتن یک نمره خوب از این بخش ضروری است. در ادامه به 10 نکته کلیدی اشاره می‌کنیم که استفاده از آن‌ها می‌تواند به شکل چشمگیری باعث ارتقای عملکرد شما در IELTS Speaking شود:

1. پاسخ‌ها را حفظ نکنید

پاسخ‌های آماده را حفظ نکنید، به خصوص در پارت اول اسپیکینگ آیلتس. پاسخ‌هایی که حفظ شده باشند نمی‌توانند ارزیابی صحیحی از مهارت‌های زبان انگلیسی شما به ممتحن ارائه کنند. از طرف دیگر مطمئن باشید که مصاحبه کننده قطعاً می‌فهمد که جواب‌ها را حفظ کرده‌اید و این موضوع روی نمره نهایی شما اثرگذار خواهد بود.

2. از کلمات قلمبه‌سلمبه و ناآشنا استفاده نکنید

شاید دوست داشته باشید که مصاحبه کننده را با استفاده از کلمات ثقیل و گنده تحت تأثیر قرار دهید اما بهتر است برای امنیت بیشتر، از کلمه‌های بزرگی که آشنایی زیادی با آن‌ها ندارید استفاده نکنید. احتمال اینکه در استفاده از آنان دچار اشتباه شوید بسیار بیشتر از آن است که دقیق باشید. همچنین ممکن است در زمینه‌های نادرستی از آنان استفاده کنید و ضعف‌های شما بیشتر به چشم بیایند.

پس بهتر است ریسک نکنید و تلاش داشته باشید که خیلی راحت صحبت کنید. استفاده از دایره لغات مرتبط با موضوع هم توصیه می‌شود.

3. از ساختارهای دستوری متنوع استفاده کنید

سعی کنید از ساختارهای گرامری مختلف برای بیان منظور خود استفاده کنید. بهره بردن از گرامرهای ساده و پیچیده، باعث می‌‌شود تا علاوه بر شیواتر شدن کلام، مصاحبه کننده نیز راحت‌تر به مهارت‌های دستور زبان شما پی برد.

برای تقویت مهارت‌های خود در این زمینه سعی کنید با دوستانتان (به انگلیسی) در خصوص موضوعات مختلف صحبت کنید یا اینکه صدای خود را ضبط کرده و به آن گوش دهید. چنانچه ایرادی در کلام خود پیدا کردید، آن را اصلاح نمایید.

برای اینکه بتوانید از قواعد دستوری مختلف بهره ببرید، توصیه می‌کنیم در جملات خود از افعال با زمان‌های گوناگون استفاده نمایید. افعال ماضی، مضارع و آینده هرکدام قواعد دستوری خودشان را دارند و می‌توانند به خوبی گویای مهارت‌های گرامری شما باشند.

4. نگران لهجه نباشید

لهجه مهم نیست، واضح صحبت کردن مهم است. اگر حس می‌کنید لهجه شما چندان خوب نیست اصلاً نگران نباشید، زیرا لهجه هیچ بارمی در امتحان ندارد. مصاحبه کننده‌ها اغلب با لهجه‌های زیادی آشنایی دارند و می‌توانند حرف شما را با وجود لهجه بومی، به خوبی بفهمند.

بنابراین اگر صحیح صحبت می‌کنید و می‌توانید منظور خود را برسانید، لهجه اصلاً مهم نیست. البته توجه داشته باشید که لهجه با تلفظ تفاوت دارد. علاوه بر این باید یاد بگیرید که تأکیدات کلامی را به خوبی رعایت نموده و عناصر شیوایی سخن را حذف نکنید.

تمرین کردن با دوستان و آشنایان در این زمینه کمک زیادی به شما خواهد کرد.

5. توقف نموده و کمی فکر کنید

حاضر جواب بودن شما ملاک نخواهد بود. بنابراین مشکلی ندارد اگر قبل از پاسخ دادن به هرکدام از سؤالات ممتحن برای لحظه کوتاهی صبر کرده، کمی به پاسخ خود فکر کنید و بعد جواب بدهید. استفاده از عبارت‌های زیر راهکار بسیار خوبی برای خریدن اندکی زمان است:

• That’s an interesting question (سؤال جالبیه)
• I have never thought about that, but… (تا به حال در موردش فکر نکرده بودم، اما…)
• Let me see (بگذار ببینم)
• That’s a good point (نکته خوبیه)
• That’s a difficult question, but I’ll try and answer it(سؤالی سختیه اما تلاش می‌کنم و جوابش را می‌دهم)
• Well, some people say that is the case, however I think… (خب بعضی‌ها باور دارند که موضوع همینه، هرچند به نظر من…)
• Let me think about that for a minute(بگذار یک دقیقه در موردش فکر کنم)

6. از پر کننده‌ها استفاده نکنید

سعی کنید با اعتماد به نفس حرف بزنید و از پر کننده‌های کلامی استفاده نکنید. ما معمولاً زمانی از این پرکننده‌ها استفاده می‌کنیم که نمی‌دانیم چه می‌خواهیم بگوییم. هرچند اندکی وقفه انداختن و فکر کردن مورد پاسخ بسیار خوب است و نشان می‌دهد که ما می‌توانیم به زبان انگلیسی فکر کنیم اما بهتر است به جای پر کننده‌های زیر، از عبارت‌هایی که در مورد 5 اشاره کردیم استفاده کنید.

سعی داشته باشید در جملات خود زیاد از کلمات زیر استفاده نکنید:

• Like
• You know
• Umm…
• Ahh…
• Ehh…
• Well
• Yeah…

7. پاسخ‌های خود را گسترش دهید

سعی کنید جواب مصاحبه کننده را به صورت کامل بدهید. پاسخ‌های خود را گسترش دهید و منتظر سؤالات تکمیلی ممتحن نباشید. اگر پاسخ‌های شما کوتاه باشند، این به مصاحبه کننده نشان می‌دهد که توانایی صحبت در مورد جزئیات مربوط به آن موضوع را ندارید. زمانی هم که ممتحن از شما پرسید “چرا؟” بهترین فرصت برای توضیح بیشتر و کامل‌تر کردن پاسخ است.

نکته: البته این موضوع به پارت سوم آزمون اسپیکینگ آیلتس مربوط می‌شود و در پارت اول بهتر است پاسخ‌های کوتاه ارائه کنید.

8. لبخند زدن به تلفظ صحیح کمک می‌کند!

لبخند زدن موجب آرام‌تر شدن عضلات صورت شده و باعث می‌شود تا راحت‌تر کلمات انگلیسی را تلفظ کنید. همچنین اثر مثبتی در مصاحبه کننده ایجاد می‌کند و باعث می‌شود دید بهتری نسبت به شما داشته باشد.

سعی کنید در طول مصاحبه لبخندی به پهنای صورت داشته باشید و برای ادای صحیح کلمات، لب‌های خود را کامل باز و بسته کنید. استفاده از تن و لحن صحیح در بیان کلمات، نیمی از تلفظ درست آن‌هاست.

9. لحن یکدست نداشته باشید

گاهی اوقات وقتی حرف می‌زنیم لحن ما یکدست یا مونو تن می‌شود. این کار باعث می‌شود تا کلام ما حوصله سر بر جلوه کرده و بیان کردن منظورمان دشوارتر شود. همچنین باعث می‌شود تا مصاحبه کننده نیز دچار حواس پرتی شده و نتواند روی آهنگ آرام و خسته کننده سخنان ما تمرکز کند. یادتان باشد که او کل روز مصاحبه کرده و از قبل خسته است، پس صحبت کردن با شما نباید او را خسته‌تر کند.

تأکید کردن روی کلمات خاص، بالا و پایین بردن لحن و تن صدا، تزریق کمی احساس در بیان جملات و اندکی داستان پردازی باعث می‌شود تا جذاب‌تر سخن بگویید. هرچقدر شیوایی و آهنگ کلام شما خاص‌تر باشد، نسبت به دیگر شرکت‌کننده‌ها منحصر‌به‌فرد‌تر جلوه خواهید کرد.

10. موضوعات رایج اسپیکینگ آیلتس را تمرین کنید

قبل از شرکت در آزمون اسپیکینگ آیلتس بهتر است نگاهی به نمونه سؤالات سال‌های گذشته داشته باشید و موضوعاتی که زیاد در این امتحان تکرار می‌شوند را ببینید. آشنایی با موضوعات و سرفصل‌های رایج باعث می‌شود تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید و دایره اطلاعات خود را گسترش دهید.

رایج‌ترین موضوعاتی که معمولاً در آزمون اسپیکینگ آیلتس از آن‌ها سؤال پرسیده می‌شوند عبارتند از:

• توریسم و سفر
• تحصیلات
• حمل و نقل
• محیط زیست
• زندگی خانوادگی
• ورزش و هنر
• موضوعات جنایی و قانونی
• اینترنت
• تبلیغات

 

نمره آزمون اسپیکینگ آیلتس کاملاً به نظر مصاحبه کننده شما بستگی دارد. اوست که مشخص می‌کند نمره نهایی شما چند است. هرچند سلیقه شخصی خود را اعمال نمی‌کند بلکه بر اساس معیارهای مشخصی این کار را انجام می‌دهد. در تمام دنیا چارچوب‌های استانداردی برای ارزیابی عملکرد داوطلبین در بخش اسپیکینگ وجود دارد.

اصولاً نمره‌دهی اسپیکینگ آیلتس برای اساس معیارهای زیر صورت می‌گیرد:

انسجام و روان بودن کلام

Fluency and coherence یکی از معیارهای اصلی برای نمره دهی اسپیکینگ آیلتس است. مصاحبه کننده شفافیت و روان صحبت کردن شما را ارزیابی کرده و بر اساس ساختارهایی که پیش رو دارد نمره آن را معین می‌کند. البته توجه داشته باشید که شفاف صحبت کردن هیچ ارتباطی به لهجه شما ندارد.

استفاده از حروف ربط، کلمه‌های ارتباطی، بسط دادن پاسخ‌ها، مکث‌های به‌موقع و پیوسته صحبت کردن از درجه اهمیت بالایی برخوردار هستند.

دایره واژگان

Lexical Resource یکی دیگر از معیارهای نمره‌دهی در بخش اسپیکینگ آیلتس است که گستره دایره لغات شما را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. هرچقدر بتوانید از واژگان متعددتر و متنوع‌تری استفاده کنید نمره بهتری از این قسمت دریافت می‌کنید.

برای مطالعه: گسترش دایره لغات آیلتس

سعی کنید از طیف گسترده‌ای از کلمات استفاده کرده و مدام به تکرار چند کلمه بسنده نکنید. همچنین در استفاده از کلمه‌های جدید اعتماد به نفس داشته باشید و تلاش کنید با ادب و احترام حرف بزنید. استفاده از عبارت‌های عامیانه (اصطلاحات خیابانی و دور از ادب) در طول امتحان جایز نیست. علاوه بر این، استفاده از کالوکیشن‌‌های زبان انگلیسی (اصطلاحات زبانی) در ارزیابی مثبت توانایی شما بسیار مؤثر است.

تلفظ

لهجه نه اما Pronunciation یا تلفظ شما روی نمره اسپیکینگ آیلتس اثرگذار است. باید یاد بگیرید که Stress کلمات را به درستی ادا کرده و آن‌ها را به درستی بیان نمایید. برای اینکه تلفظ خود را بهبود ببخشید بهتر است کلمات را واضح و محکم بگویید و دهانتان را به خوبی تکان دهید.

راز تلفظ صحیح لغات انگلیسی این است که است دهان خود را زیاد باز و بسته کنید و از لابه‌لای لب‌ها سخن نگویید. اگر کمی ولوم صدای خود را بالاتر ببرید نیز بهتر است.

دقت و مهارت‌های گرامری

یکی از معیارهای اصلی سنجش نمره اسپیکینگ آیلتس بحث Grammatical Range and Accuracy است که نشان می‌‌دهد چقدر به دستور زبان انگلیسی آشنا هستید و می‌توانید جملات متنوع بگویید. استفاده از افعال با زمان‌های متفاوت در توضیح منظور خود، یک راه خوب برای نشان دادن مهارت‌های گرامری است.

کلام آخر

اسپیکینگ آخرین مرحله از آزمون آیلتس است که بارم نمره آن با دیگر بخش‌ها برابری می‌کند. گرچه بیشتر افراد نمره قابل قبولی از این بخش دریافت می‌کنند اما خیلی‌ها هم هستند که در این بخش مشکل دارند. به ویژه که باید با یک نفر دیگر رو در رو مصاحبه کنند و ممکن است اعتماد به نفس لازم را نداشته باشند.

هرچقدر بیشتر تمرین کنید، در مورد موضوعات مختلف با خودتان یا دیگران حرف بزنید، سعی کنید دایره واژگان خود را گسترش دهید، از گرامرهای متنوع استفاده کنید یا فن بیان خود را تقویت نمایید، نمره آزمون اسپیکینگ آیلتس شما بیشتر می‌شود.

امیدواریم این مطلب برای شما مفید بوده باشد.